مواسات

مواسات با سیدالشهداء علیه السلام

 

مواسات چیست؟

همانا از صفات انسان کامل و از نشانه های مردانگی و جوانمردی، مواسات با مصیت زده و مشارکت در دردهای دیگران است.

دهه محرم ایامی است که رنج و درد و مصیبت سیدالشهداء و اهل بیت او را به یاد می آورد ،

شیعه در این ده روز به خصوص روز عاشورا، با عزاداری و گریه و اشک ریختن و مجسّم ساختن صحنه های درد و غم آن روز، با شبیه خوانی و کفن پوشیدن و …، در حقیقت آنچه که بر امام حسین علیه السلام و فرزندان و اصحاب او در آن روز گذشت را به یاد خود و جهانیان می آورد
و یک نوع مواسات و برابری بین خود و آنان برقرار می سازد.

 

قال الإمام صادق علیه السلام :

((… و لقد شققن الجیوب و لطمن الخدود الفاطمیات علی الحسین بن علی علیهما السلام و علی مثله تلطم الخدود و تشقّ الجیوب…))

((…همانا اهل حرم به جهت شهادت حسین بن علی عیلهما السلام گریبان ها دریدند و بر گونه ها لطمه زدند و بر مانند حسین علیه السلام باید لطمه زد و گریبان ها درید…))

 (بحار الانوار، ج۸۲،ص۱۰۶)

 

محرم که می شود جوشش نام حسین علیه السلام در دل ها ، هر سوخته ای را بی تاب می‌کند و چون تشنه ای به سوی زلال معرفت عاشورا می کشاند.

عزاداری سیدالشهدا علیه السلام از مهمترین عباداتی است که محبان و شیعیان آن حضرت به تبعیِّت از معصومین با آدابی خاص مشغول آن می شوند.

ذکر مصیبت های امام حسین علیه السلام و برگزاری هرگونه عزاداری آن حضرت، از جمله «شعائر الهی» است که شیعیان و دوست داران اهل بیت پیامبر علیهما السلام بدان امر شده اند.

 

 

دستور امام حسین علیه السلام به شیعیان:

( یا ولدی بلغ شیعتی عنی السلام فقل لهم إن أبی مات غریباً فاندبوه و  مضی شهیداً فابکوه )

امام حسین علیه السلام به امام سجاد علیه السلام فرمود: ای پسرم، از طرف من به شیعیانم سلام برسان و به آنان بگو: پدرم غریبانه کشته شد! پس برای او ندبه و عزاداری کنید و به شهادت از دنیا رفت! پس برای او گریه کنید.

(معالی السبطین،ج۲،ص۲۰ و۲۱)

 

راجع به مصادیق عزاداری باید اشاره کرد که:

بسیاری از انواع عزاداری ها مثل

  • گریه
  • جزع
  • سینه زنی
  • لطمه زنی
  • گریبان چاک کردن
  • و…

در زمان ائمه بوده و دستور مستقیم از ناحیه حضرات معصومین نیز وارد شده است.

همچنین سفارش ها و سخنانی که از اهل بیت بر چگونگی اظهار نمودن حزن و سوگواری شیعیان در مصیبت سالار شهیدان نقل شده است، قید و نشانی در آن مشاهده نمی شود.

و آنان نفرموده اند فقط به فلان شکل ــ مثلاٌ فقط با گریه کردن ــ و یا فلان روش مخصوص، اظهار مصیبت کنید. هیچ منع و نهیی در چگونگی اظهار کردن حزن و عزاداری سیّدالشهداء علیه السلام وجود ندارد.

 

امام جعفر صادق علیه السلام فرمودند:

« نفس المهموم لظلمنا تسبیح و همّه لنا عباده و کتمان سرنا جهاد فی سبیل الله ، ثم قال علیه السلام : یجب ان یکتب هذا الحدیث بالذّهب.»

«نفس شخص اندوهگین به خاطر ظلمی که بر ما شده است تسبیح و ذکر است.
و اندوه او به خاطر  ما عبادت است. و پوشاندن اسرار ما  جهاد در راه خدا است، سپس :فرمودند: لازم و زیبنده است که این حدیث با طلا نوشته شود.»

(امالی شیخ مفید، مجلس۴۰،ح۳)

 

 

 

شعائر حسینی:

عزاداری بر سیداشهداء جز شعائر الهی است و خداوند در آیه شریفه ای فرمود:

« و من یعظم شعائر الله فإنّها من تقوی القلوب ـ سوره حج، آیه۳۲»

 

  1. چاک زدن یقه برای امام حسین علیه السلام

    مرحوم شیخ طوسی در کتاب تهذیب از حضرت صادق علیه السلام نقل می‌کند که ضمن حدیثی فرمودند:

    برای شخصیتی چون حسین علیه السلام باید سیلی به صورت زد و یقه پیراهن چاک کرد.

     

  2. به صورت زدن برای امام حسین علیه السلام

    در زیارت ناحیه وارد شده است:

    «و حورالعین در بهشت ، برای مصیبت تو به صورت خود می زدند.»

     

  3. خراشیدن صورت در عزای امام حسین علیه السلام

    در حدیثی از حضرت امام صادق علیه السلام آمده که فرمودند:

    «علی مثل الحسین علیه السلام فلتُشَقّ الجیوب، ولتُخمَش الوجوه، ولتلطم الخدود…

    «برای مثل حسین علیه السلام بایستی یقه ها پاره شود، و صورت ها خراشیده شود، و بر گونه ها سیلی زد…»     

        (وسائل الشیعه،ج۱۵،ص۵۸۳)

     

  4. گریه فراوان و خون گریه کردن در مصیبت امام حسین علیه السلام

    علامه مجلسی در بحارالأنوار روایت نموده است:

    (انّ الإمام  زین العابدین علیه السلام إذا أخذ اناءاً لیشرب یبکی حتّی یملأه دماً).

    هرگاه امام زین العابدین علیه السلام ظرف آبی می گرفت که بنوشد آنقدر می گریست که آن ظرف را پر از خون می ساخت.

     

    وفعل مضارع ــ یملأه دماً ــ همان گونه که علما گفته اند دلالت بر تجدّد و تکرار دارد؛
    بنابراین هنگامی که گریستن بر امام حسین علیه السلام در حد به خون افتادن چشم ، پسندیده باشد ، به طریق اولی
    به خون انداختن دیگر اعضاء بدن جایز است،
    زیرا احتمال ضرری که در اثر به خون افتادن چشم وجود دارد به مراتب بیشتر و مهم تر است از به خون افتادن سایر اعضاء بدن مانند سر و صورت و کمر و سینه و…

     

 

 

 

 

 

 

 

 

 

همانگونه که در زیارت ناحیه وارد شده است امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف به جای اشک برای جدش امام حسین علیه السلام خون می گرید و می فرماید:

«لأبکینّ علیک بدل الدموع دماً » « و به جای اشک برایت خون می گریم» 

 

پس در جایی که امام معصوم خون بگرید، عمل آن حضرت برای ما حجت است، و ما می توانیم بدن خود را در مصیبت امام حسین علیه السلام به خون اندازیم.

 

 

اگر سؤالی برایتان پیش آمده حتما در قسمت نظرات از ما بپرسید.⇓

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *