خشم حضرت زهرا از اولی و دومی

عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ علیه‌السلام قَال‏:

کَانَ سَبَبُ وَفَاتِهَا أَنَّ قُنْفُذاً مَوْلَى عُمَرَ لَکَزَهَا بِنَعْلِ السَّیْفِ بِأَمْرِهِ فَأَسْقَطَتْ مُحَسِّناً
وَ مَرِضَتْ مِنْ ذَلِکَ مَرَضاً شَدِیداً
وَ لَمْ تَدَعْ أَحَداً مِمَّنْ آذَاهَا یَدْخُلُ عَلَیْهَا وَ
کَانَ الرَّجُلَانِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِیِّ سَأَلَا أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ أَنْ یَشْفَعَ لَهُمَا إِلَیْهَا فَسَأَلَهَا أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ
فَلَمَّا دَخَلَا عَلَیْهَا قَالا لَهَا کَیْفَ أَنْتِ یَا بِنْتَ رَسُولِ اللَّهِ قَالَتْ بِخَیْرٍ بِحَمْدِ اللَّهِ
ثُمَّ قَالَتْ لَهُمَا مَا سَمِعْتُمَا النَّبِیَ‏ یَقُولُ فَاطِمَهُ بَضْعَهٌ مِنِّی فَمَنْ آذَاهَا فَقَدْ آذَانِی وَ مَنْ آذَانِی فَقَدْ آذَى اللَّهَ
قَالا بَلَى
قَالَتْ فَوَ اللَّهِ لَقَدْ آذَیْتُمَانِی
قَالَ فَخَرَجَا مِنْ عِنْدِهَا وَ هِیَ سَاخِطَهٌ عَلَیْهِمَا.

منبع: بحارالانوار، ج۴٣، ص١٧٠.

امام صادق علیه‌السلام فرمود:

علت وفات آن حضرت همان ضربه‏‌ای بود که قنفذ غلام عمر با غلاف شمشیر به امر او زد.
حضرت زهرا سلام الله علیها به علت آن ضربه محسن علیه السلام را سقط نمود و بدین جهت به شدت مریض شد و نگذاشت احدی از آن افرادی که وی را اذیت کرده بودند نزد او وارد شوند.

آن دو نفر (عمر و ابوبکر) که از اصحاب پیامبر خدا صلی الله علیه واله بودند از امیرالمؤمنین علیه‌السلام تقاضا نمودند: نزد فاطمه برای ایشان شفاعت نماید.

وقتی حضرت امیر برای آنان اجازه گرفت و به حضور آن حضرت مشرف شدند، گفتند: ای دختر پیغمبر خدا! در چه حالی؟

فرمود: خدای را شکر، خوبم.

آنگاه به ایشان فرمود: آیا نشنیدید که پیامبر خدا صلی الله علیه واله می‌فرمود:
فاطمه پاره‏‌ای از تن من است، کسی که او را اذیت کند مرا اذیت کرده و کسی که مرا اذیت کند خدا را اذیت کرده؟

گفتند: چرا.

فرمود: به خدا قسم که شما مرا اذیت کرده‏‌اید.

ایشان (عمر و ابوبکر) از نزد فاطمه سلام الله علیها خارج شدند، درحالی‌که آن بانو بر آنان خشمناک بود.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *